Villa’s met een fantasierijke architectuur
De aan het eind van de XIXde eeuw ontstane badplaats- architectuur biedt een opmerkelijk aantal verschillende verwonderlijke villa’s waar de fantasie van de architecten in alle vrijheid tot uitdrukking is gekomen. De afdrukken, de pastiches zijn volop aanwezig. De ene villa is geïnspireerd op de regionale eigenschappen, de andere villa op de Engelse cottages, en de derde villa bezit Oosterse exotische vormen … Slechts één principe : een ongeëvenaarde originaliteit bezitten !
Koepels, torentjes, uitzichttorens en open kokkentorens vertonen zich aan het strand of in de wijk van het park. Émile Zola, Sacha Guitry en Yvonne Printemps komen hier elk jaar. De fotograaf Jacques-Henri Lartigue laat van hun gezamenlijke vakanties onvergetelijke getuigenissen achter. Zorgeloze dwaze jaren ! De tijd heeft ze voorzien van een krankzinnige charme.
De architecturele fantasie van deze villa’s leeft voort in de jaren 50 aan zee, in de wijk van het Park of in de nabijheid van het Congresgebouw.
Een spel van perspectieven
Na de bombardementen van 1945 is de stedelijke inrichting volledig opnieuw bedacht, met veel ruimte, en benadrukt door grote perspectieven. Verlaat Royan, het levende museum van architectuur en urbanisme van de jaren 50 niet, zonder het portaal aan de boulevard aan zee te hebben overschreden en een bezoek te hebben gebracht aan het door Guillaume Gillet ontworpen « boegbeeld van de stad » : de kerk Notre-Dame, de dunne laag beton die de kerk bedekt is een onweerlegbaar technisch en esthetisch hoogstandje.
Eenvoud en ascetisme drukken hun stempel op het Protestantse centrum, haar voorplein en tempel. Met haar aanblik van een parachute sluit de overdekte markt – een koepel bestaand uit een dunne laag beton die rust op dertien steunpunten – het vergezicht van het getijdengebied.
Een andere plaats van geslaagde technische experimenten : het Congresgebouw verschaft een subtiel lichtspel tussen bolle oppervlakken en verticale of horizontale vlakken.
